Chorkówka – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie krośnieńskim. W latach 1975-1998 miejscowość położona była w województwie krośnieńskim. Miejscowość jest siedzibą gminy Chorkówka.

Właścicielami Chorkówki 1366 r. za czasów króla Kazimierza byli bratankowie jego kanclerza – Janusza Suchegowilka. Wzmianki o wsi pochodzą z 1441 r., gdy właścicielami byli Kobylańscy. Miejscowość ta, jak i inne na Podkarpaciu, nękana była przez napady Tatarów, Szwedów, Węgrów. Najbardziej ucierpiała podczas napaści wojsk Rakoczego w marcu w 1657 r. W 1856 r. wieś tą kupił Ignacy Łukasiewicz i zbudował tu w tym roku największą rafinerię. Jego żona Honorata Łukasiewicz założyła szkołę koronczarek w 1876 r. W swoim dworku Łukasiewiczowie w 1863 r. udzielali schronienia powstańcom styczniowym; m.in. inż. Antoniemu Jabłońskiemu i Henrykowi Walterowi.

W 1882 w Chorkówce zmarł Ignacy Łukasiewicz i wkrótce majątek ten został sprzedany Sewerynowi Stawiarskiemu z Jedlicza. W 1904 r. spłonęła rafineria.

W czasie II wojny światowej działały tu oddziały partyzanckie, np.grupa dyw. Placówki Chorkówka CenturiaAK OP-15 z d-cą Janem Kurkiem Lewym.

W sierpniu 1944 roku oddział AK OP-15 Placówki Cecylia dowodzony przez K. Kresiaka, „Jarowicza", napadł na dwór ufortyfikowany przez stacjonujący w nim ukraiński oddział „Galizien" w Chorkówce i zdobył dokumenty świadczących o zamiarze pacyfikacji okolicznych miejscowości przez oddział SS. Po wejściu wojsk sowieckich, ppor. Marian Szpil „Jurowicz" dow. Plutonu nr 39 w Żeglcach z AK OP-15 został aresztowany przez NKWD i wywieziony na Sybir, skąd wrócił z mocno zniszczonym zdrowiem.Dworek Łukasiewiczów uległ zniszczeniu w pierwszych latach po II wojnie światowej.

Żródło: Wikipedia